شمارهٔ ۳۷۹

هوش مصنوعی: تو دارای صد خصلت نیکو هستی و هر یک از آن‌ها را صد چشم می‌نگرد. برای من تنها یک جان هست و آرزو دارم بارها برای تو فدای شوم.

هوش مصنوعی: روز قیامت در صبح حشر خواهد بود و چه حال عجیبی است وقتی که در هر صبح، قیامت از گریبان تو برخیزد.

هوش مصنوعی: اگر روزی خورشید برای انتقام تو به کمک بیاید، تعجبی ندارد که حتی در روز قیامت هم دستی به دامانت برسد.

هوش مصنوعی: من کیستم که در فکر وصالت هستم؟ مانند سگی هستم که سر فرود آورده و جانم را برای پای دربان تو فدای می‌کنم.

هوش مصنوعی: وقتی که به مرگم نزدیک می‌شوم، اگر لبخند تو جلوی چشمانم باشد، تلخی مرگ برایم شیرین‌تر از جان خودم خواهد بود.

هوش مصنوعی: سرم را فدای خاک پای سردار خود می‌کنم، چون جانم هم برای کسانی که در درد و رنجند، قربانی خواهد بود.

هوش مصنوعی: ای ابروانی که مثل کمان زیبایی، وقتی به چشمانت نگاه می‌کنم، همچون آهویی می‌شود که هر بار با موهایم تماس پیدا می‌کند، حس می‌کنم که خاری از تیرک‌های مژه‌هایت به جانم نشسته است.

هوش مصنوعی: دل انسان را با عشق زنده و شاداب کن، ای آسمان! زیرا که زمین، حتی خاکی که بر آن می‌گذرند، می‌تواند گنج‌های ارزشمند سرزمین ویران تو را بشمارد.