شمارهٔ ۳۶۲

هوش مصنوعی: بدون حضور تو، شب و روز برای من بی‌معناست و من خود نمی‌دانم که شب و روز یعنی چه.

هوش مصنوعی: به خاطر عشق تو، دیگر تمام مشکلات و رنج‌های دنیا برای من معنایی ندارد. همه سختی‌ها و محنت‌ها به خاطر عشق توست.

هوش مصنوعی: به خودت بیا و از زلف زیبای او دوری کن، ای دل آهو! خوب بدان که این مسیر خطرناک است و همه جا دام‌هایی وجود دارد.

هوش مصنوعی: وقتی که دنبال رسیدن به موفقیت هستی و در این راه ناکام می‌شوی، بهتر است از آرزوهای غیرواقعی دست برداری، چون وقتی همه چیز را آرامش داده باشی، به همه آنچه که مطلوب است می‌رسی.

هوش مصنوعی: ما هرچند که درخشش و زیبایی کمتری داریم و رقبای ما کامل و بی‌نقص‌اند، اما اگر دقیق‌تر نگاه کنی، همه‌ آنها در انجام کارهایشان به مرحله نهایی رسیده‌اند.

هوش مصنوعی: من به قدری خوشحالم که از شراب کوثر می‌نوشم و از پیر میخانه طلب می‌کنم که هنوز هم دوست دارم درد جانسوز عشق را در دل داشته باشم.

هوش مصنوعی: فریاد را بلند کن، چرا که دلِ آتشین او از شدت اندوهی که دارد به آسمان رسیده و بر بام خانه‌ها می‌تازد.