شمارهٔ ۳۵۴

هوش مصنوعی: برق ناشی از اثر نعل اسب، نشانه‌ای است از درد و غمی عمیق که از دل زخم‌دار و غمگین انسان برمی‌خیزد.

هوش مصنوعی: هر بار که از شمعی در مجلس سخنی به میان آمد، غیرت و احساساتم مثل پروانه‌ای که به آتش نزدیک می‌شود، مرا سوخت و آتشین کرد.

هوش مصنوعی: من به خاطر سختی‌های فرهاد، بارها گریه کرده‌ام، هرکجا که صدای چکش کوه‌کن به گوش رسید.

هوش مصنوعی: امروز بدون شراب، حس و حال خوبی دارم. شاید بویی از گل به من رسیده که این‌گونه شادابم.

هوش مصنوعی: حال شب را تو چطور می‌شناسی؟ هر صبح، مانند گلی که از کنار تو می‌روید، لبانی خوش‌فرم و بدنی زیبا به خود می‌گیرد.