شمارهٔ ۳۵۲

هوش مصنوعی: سرو زیبا و خوش قامت که در باغ جوانه زده، به قدری دلرباست که هیچکس شاخ گل او را نمی‌تواند ببیند.

هوش مصنوعی: آن دختر نابغه و زیبا که زمانی مونس و همصحبت من بود، حالا چه اتفاقی افتاده که از من فاصله گرفته و دور شده است؟

هوش مصنوعی: به کسی از غم عشق او نگفته‌ام، جز باد صبا که عطر محبت را از نفس من استشمام کرده است.

هوش مصنوعی: دل او به شدت از طعم زندگی تلخ است، مانند فردی که به شدت تشنه است و آبی که می‌نوشد به او زهر جدایی را می‌چشاند.

هوش مصنوعی: مطمئن و بی‌خیال به جذابیت و زیبایی ابروهای خمیده پرداختند، ولی ما که زخم‌خورده‌ایم، دل‌مان دیگر آرامش ندارد و نگران است.

هوش مصنوعی: برخلاف ظاهر آرامی که آسمان دارد، نباید احساس امنیت کنی؛ زیرا خطرات و مشکلات همچنان در حال آماده‌سازی برای بروز هستند.

هوش مصنوعی: کسی که از دامن اهلی بزرگ شده باشد، نمی‌گذارد که حتی خار فتنه‌ای به او آسیب برساند، هرچند که دامن او از تمام دنیا گسترده‌تر است.