شمارهٔ ۳۵۱

هوش مصنوعی: عزیزم، در این عشق، در کنار تو می‌بینم که تغییر کرده‌ای. تو آن کسی نیستی که قبلاً می‌شناختمت.

هوش مصنوعی: ای دل‌زده، با من بمان و ببین که چه در سر داری. از بی‌مهری‌ها و نادانی‌های تو نمی‌دانم چه بگویم، چرا که تو با این رفتار خود، مرا سرگردان و پریشان کرده‌ای.

هوش مصنوعی: هرچند ای هدف قلبم، می‌گویی که در حمایت تو اینگونه به من یاری می‌رسد، اما من کمتر از آن چیزی که آرزو دارم تو را می‌بینم.

هوش مصنوعی: من به خاطر ظلم و بی‌عدالتی کسانی که دور و برم هستند، سختی‌ها را تحمل می‌کنم تا بتوانم به کوی تو برسم. جانم به لبم رسیده، فقط برای این که بتوانم یک لحظه تو را ببینم.

هوش مصنوعی: با اینکه از ظلم تو جانم مانند یک انسان ناتوان شده است، اما هنوز هم تو را با همان آرامش روحی که برای ناتوانان است، می‌بینم.