شمارهٔ ۳۳۹

هوش مصنوعی: تو گفتی که فصل گل و چمن زیباست، اما من می‌گویم لحظه‌ی تو نیز خوشایند است، چون مرغان من در قفس خودشان راضی و خوشحالند.

هوش مصنوعی: بدون حضور دوست، بودن گلستان چه ارزشی دارد؟ صدای دلنشین پرنده و نسیم صبحی که یک لحظه بیشتر نمی‌ماند، چه فایده‌ای دارد؟

هوش مصنوعی: ای بلبل زیبا، هر که با گل زندگی کند، خوشحال است. ولی انسان با درک و خرد، کسی است که بتواند در کنار خار و علف هم خوشبختی را پیدا کند.

هوش مصنوعی: دلگیرم از این که به میوه‌ی درخت بلند یار نمی‌رسم، نمی‌دانم چه کنم، زیرا رسیدن به آن بسیار دلپذیر است.

هوش مصنوعی: کسی که به زیبایی معشوقان دل‌بسته است، حتی اگر پیری هم باشد، باز هم از عشق و آرزوهای خود دست برنمی‌دارد و به دنبال آن‌هاست.