شمارهٔ ۳۳۲

هوش مصنوعی: شمع زیبای ما که چهره‌اش مانند گل‌های لاله است، همانند طوفان آتشینی است که در دوران ما وجود دارد.

هوش مصنوعی: ما گندم‌زاری پر از محبت را کاشتیم و اکنون در حال برداشت این محبت از خرمن دل‌های صاحبدلان هستیم.

هوش مصنوعی: از این آتش پنهانی که در دل خاک داریم تا روزی که لاله‌ای به شکوفایی برسد و داغ دل‌سوز ما را به نمایش بگذارد.

هوش مصنوعی: درگیر عشق هستیم و با شوق و ذوق به سوی آن می‌رویم، چرا که چیزی که ما را به دام می‌اندازد، نخستین هدف ماست.

هوش مصنوعی: ما با دلی تشنه به گرمی مسجد و به یاد ساقی در میخانه هستیم که در دستش شراب کوثر را دارد و در انتظار ماست.

هوش مصنوعی: به کسی که چهره‌اش رنگ‌پریده است، بگو که با عشق و محبت دلی خالص و زنده کن، چرا که آنچه در خاک مزار ماست، به اندازه‌ای ارزشمند است که می‌تواند به طلا بدل شود.