شمارهٔ ۱۳۲۰

هوش مصنوعی: ای پسر، آیا از حال من خبر نداری؟ من به عشق مبتلا شده‌ام و تو از این موضوع بی‌خبری.

هوش مصنوعی: مرا از غم و اندوه خود ناراحت نکن، اگر قدرت تحمل درد و مشکلات را نداری.

هوش مصنوعی: چرا از زندگی من غمگینی؟ آیا به یاد ندارید که چقدر سختی و رنج کشیده‌ام؟

هوش مصنوعی: می‌خواهم چنان کنم که از احساساتم جلوگیری کنم، زیرا از اندازه‌ی بی‌توجهی تو به من ناراحتم.

هوش مصنوعی: اهلی چه زیباست که چهره‌ات را بر زمین بگذاری و از آن برنکشی.