شمارهٔ ۱۲۷۶

هوش مصنوعی: خط تو مانند لب‌های شیرین است و زیبایی‌اش به حدی است که در دل جان جای دارد، مانند نگینی در خاتم.

هوش مصنوعی: چشم و دل ما هرگز ز یاد تو نمی‌رود، چرا که تو مانند سروی هستی که در میان آب و گل رشد می‌کند و ما در عشق تو ماندگار شده‌ایم.

هوش مصنوعی: از تابش خورشید چهره توست که دل را در سایه آن زلف‌های خوشبو و زیبا به خنکای خود دعوت کرده است.

هوش مصنوعی: عاشق خمار و تشنه‌ای، نمی‌داند آن معشوق که چقدر لذت بخش و شاداب‌کننده است این جامی که در دست دارد.

هوش مصنوعی: اهل باغ و گلزار، با زیبایی‌های طبیعی خود، فضای دلنشینی خلق می‌کنند که سخن‌ها و داستان‌های آن‌ها رنگ و بوی خاصی دارد. این زیبایی‌ها به خاطر چهره دلربا و جذابشان است.