شمارهٔ ۱۲۷۷

هوش مصنوعی: بیایید و درد جدایی را درمان کن، از معدن وصالم به من شفابخشید.

هوش مصنوعی: غم عاشق باعث شد که او بی‌تاب و ناآرام شود، ولی تو که بر عکس اویی، وفا و صداقت را به او هدیه بده.

هوش مصنوعی: زیبایی تو به قدری کم‌نظیر است که کسانی که جذابیت را به وجود می‌آورند، تو را از خود الهام گرفته‌اند؛ چون تو به ما نیکی و شادی می‌بخشی.

هوش مصنوعی: تمام زیبایی و جوانی را خداوند به تو عطا کرده است، پس از کوه که زیبایی و جوانی را به دست آوردی، در این حال به پیر گدای خودت ببخش.

هوش مصنوعی: ای دل، از گل بیاموز که چگونه باید زندگی کرد، چراکه همه‌ی وجود ما همچون نسیمی در باد خواهد بود.

هوش مصنوعی: کعبه را با زیبایی و آرامش خود رهایی کن و به جای آن، دل خود را پاک و زنده کن.

هوش مصنوعی: کوه‌کنی در لحظه‌ی مرگ، به تلخی می‌گوید که ای کاش جان شیرینم برای همیشه باقی بماند.

هوش مصنوعی: به نیکوکاران هم‌پایه‌ات چگونه می‌خواهی افسار تسلیم و رضایت را در دست بگیری؟