شمارهٔ ۱۱۸۱

هوش مصنوعی: ای پادشاه، با یک نگاه به گدای خود بنگر، و ببین که سر من در زیر پاهای توست و به خاک پای تو افتاده است.

هوش مصنوعی: ای آفتاب، کمی به ما نگاه کن و ببین که چطور جمعی از انسان‌ها با روح و جان پریشان، در آرزوی حضور تو هستند.

هوش مصنوعی: چشم من درخشش تو را می‌بیند، مثل لعل گرانبها. بیا و جای خود را در چشم من ببین.

هوش مصنوعی: به تو جانم را تقدیم می‌کنم، ای كعبه جان. چهره‌ات را پنهان نکن و پرده را بردار تا هر طرف نگاه کنم و ببینم که چگونه مردم جانشان را برای تو فدای می‌کنند.

هوش مصنوعی: اگر معشوق ما را به خاطر یک بار دیدن به قتل برساند، به اندازه صد جانبازی ارزش دارد. تو تنها به قتل من نگاه نکن، بلکه ارزش جان خود را نیز در نظر بگیر.

هوش مصنوعی: شخصی که با زیبایی خود همه را مجذوب کرده و در حالی که گلی را پشت سرش انداخت، از آنجا دور شد. اکنون، هزاران حسرت و دلتنگی در دل دیگران باقی مانده که نمی‌توانند او را فراموش کنند.

هوش مصنوعی: به عشق خود وابسته باش و از هیچ کس طلبکار نباش. هرچه که می‌خواهی در دل خودت جستجو کن و زیبایی‌های درونت را ببین.