شمارهٔ ۱۰۵۲

هوش مصنوعی: اگر یک بار نام آن عید عاشقان را بر زبان بیاورم، حاضر هستم چندین بار جانم را فدای آن کنم.

هوش مصنوعی: من عاشق و شیفته‌ی معشوقم هستم، اما نمی‌خواهم بگویم که شرط عشق چیست؛ زیرا باید احساسات و عشق خود را از نگاه بی‌دلیل دیگران پنهان نگه‌دارم.

هوش مصنوعی: من مانند پروانه‌ای هستم که بی‌آنکه صدایی داشته باشم، جانم را در سکوت قربانی می‌کنم. اما چون بلبلان، آواز شهرت را سر می‌زنم و فریاد می‌کنم.

هوش مصنوعی: به او گفتم که بدون تو زندگی سخت و دشوار است. او پاسخ داد که با یک نگاه به من، می‌توانی این سختی را آسان کنی.

هوش مصنوعی: با وجود اینکه درون خود خیلی ناراحتی و زخم دارم، اما همچنان سکوت کرده‌ام. مانند یک گل غنچه که در خونش غرق شده، هر بار که لبخند می‌زنم، انگار به خاطر دردهای درونم است.

هوش مصنوعی: اگر غم تو برای دردمندان اینقدر سنگین و عمیق است که با کمال جان آن را تحمل می‌کنند، من باید بی‌درمان باشم اگر قرار باشد درد تو را تسکین دهم.

هوش مصنوعی: سالمند چون جوانان با شجاعت و دل‌سرشار در میدان هستم، بر آنچه در دل می‌پرورانم و به آن می‌پردازم، آگاهی دارم که در این عرصه همچون بازیکن چیره دستی، به رقابت می‌پردازم.