شمارهٔ ۱۰۵۳
اهلی شیرازی
»
دیوان اشعار
»
غزلیات
»
شمارهٔ ۱۰۵۳
از جور چه دل ملول دارم
گر هم بکشی قبول دارم
مگذار مرا بصحبت خود
من چشم و دلی فضول دارم
معراج وصال اگرچه دورست
دل بر خبر رسول دارم
برخیزم اگر ز من ملولی
تا چند ترا ملول دارم
از خدمت کوی دوست اهلی
در منزل جان نزول دارم
شمارهٔ ۱۰۵۲: آن عید مشتاقان که من قربان او صد جان کنم
شمارهٔ ۱۰۵۴: مردیم ز غم تا بتو محبوب رسیدیم
اطلاعات
وزن:
مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
قالب شعری:
غزل
منبع اولیه:
ویکیدرج
تعداد ابیات:
5
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
از جور چه دل ملول دارم
گر هم بکشی قبول دارم
هوش مصنوعی: از ستمی که میبینی، چرا دلتنگ باشم؟ حتی اگر به من آسیب برسانی، آن را میپذیرم.
مگذار مرا بصحبت خود
من چشم و دلی فضول دارم
هوش مصنوعی: من را در کنار خود نگذار، زیرا من چشم و دلی دارم که بیخود مشغول میشوند.
معراج وصال اگرچه دورست
دل بر خبر رسول دارم
هوش مصنوعی: اگرچه رسیدن به وصال محبوب دور به نظر میرسد، اما من به خبرهایی که فرستاده شده، اعتماد دارم و دلم به آنها آرام است.
برخیزم اگر ز من ملولی
تا چند ترا ملول دارم
هوش مصنوعی: اگر بخواهم از دلتنگی و غم بیرون بیایم، تا کی میتوانم تو را همچنان غمگین ببینم؟
از خدمت کوی دوست اهلی
در منزل جان نزول دارم
هوش مصنوعی: من در کنار دوست عزیزم زندگی میکنم و به خاطر او از زندگی خود در اینجا سیراب میشوم.