شمارهٔ ۱۰۲۹

هوش مصنوعی: سرو من، هنگامی که از زیبایی تو سخن می‌گویم چون وقتی از شیرینی لعل و قند حرف می‌زنم، دلم می‌خواهد تو را ببوسم، اما می‌ترسم که درباره‌ات بیش از حد افراط کنم و بلند بگویم.

هوش مصنوعی: آتش عشق و دلی که سوزان است، تنها از درون خود شخص می‌تواند بیرون بیاید و اگر این احساس از خود او نشأت نگیرد، دیگر نمی‌توانم حال دل سوخته‌ام را برای تو بگویم.

هوش مصنوعی: وقتی به خوبی و شادی به جایی می‌رسی، خواهش می‌کنم برای خدا بگذار که بگذری، تا من بتوانم دعایی برای ایمنی تو از آسیب‌ها بگویم.

هوش مصنوعی: ای دل بی‌خبر، به من گوش کن و به خود بیا، حتی اگر آنچه را که می‌گویم مربوط به گذشته است.

هوش مصنوعی: دل من به خاطر تو به سختی عادت کرده است و از این رو می‌گویم که قبول کردن غم‌های دشوار به خاطر تو برایم آسان شده است.