شمارهٔ ۱۰۰۷

هوش مصنوعی: به خاطر تو و در حضور تو برمی‌گردیم، حتی اگر از جا بلند شویم و از کوی تو دور شویم.

هوش مصنوعی: هرچند مانند مگس ما را از میهمانی عشق خود رانده‌ای، اما ما که گرفتار سختی‌ها هستیم، باز هم بیشتر به سمت تو برمی‌گردیم.

هوش مصنوعی: چشم های ما پر از اشک و غم شده تا اینکه بار دیگر به سوی تو رسیدیم. در نهایت، با قلبی آکنده از درد و زخم، به تو برگشتیم.

هوش مصنوعی: ما مدت طولانی در شب فراق تحمل کردیم، تا صبح دیدار با تو مانند پرنده سحر به گلستان تو برگردیم.

هوش مصنوعی: هرچند که از چشم‌ها دور شدیم، مانند اشک که به سرعت می‌ریزد، برای یک یا دو روز با عده‌ای پر از درد در نظر ما آمدیم.