شمارهٔ ۱۰۰۲

هوش مصنوعی: در تمام عمرم که به خاطر عشق تو رنج می‌بردم و در سردرگمی بودم، همواره در تعجب بوده‌ام که چرا به خاطر تو زنده‌ام.

هوش مصنوعی: از من دور نشو، زیرا در دنیای عشق، هر کسی که برتری داشت، من همیشه خدمتگزار او بودم.

هوش مصنوعی: من همیشه آرزوی لب‌های زیبای محبوبم را دارم. همچون شمعی که به خاطر پروانه خود را فدای نور می‌کند، من نیز به خاطر یک لبخند او جانم را داده‌ام.

هوش مصنوعی: چون عیسی، زیبا و درخشان چون آفتاب، همواره همراه من بوده است و هر زمان که وجود داشته‌ام، در سرنوشتم خوش‌یمنی بوده‌ام.

هوش مصنوعی: من مثل گل، به زیبایی و اراده‌ای از سرزمین سلطنت فکر نکرده‌ام، بلکه آزاد و دلیر همچون سرو کهنسالی زندگی کرده‌ام.

هوش مصنوعی: من از تو می‌خواهم که خونم را بریزی و آن را به سگانم بدهی، چرا که من همیشه در خدمت سگان تو احساس خجالت کرده‌ام.

هوش مصنوعی: اگرچه من به عنوان یک شکار بزرگ در دست زمان قرار گرفته‌ام، اما همیشه در برابر دوست خود سر فرود آورده‌ام.