شمارهٔ ۲۶۰

خواجه عبدالله انصاری » مناجات پیر انصار » شمارهٔ ۲۶۰

الهی تو آنی که خود گفتی و چنانکه خود گفتی چنانی عظیم شأنی و بزرگ احسانی، عزیز سلطانی، دیان و مهربانی، هم نهانی و هم عیانی، دیده را نهانی وجانرا عیانی من سزای تو ندانم و تو دانی

شمارهٔ ۲۵۹: الهی، گاهی که بخود می نگرم همه سوز و نیاز شوم و گاهی که باونگرم همه راز و ناز شوم، چون بخود نگرم گویم:شمارهٔ ۲۶۱: الهی آنچه بر سر ما آید بر سر کسی نیاید، دیده که بنظاره تو آید هرگز باز پس نیاید، اصل وصال دل است و باقی زحمت آب و گل

اطلاعات

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات:

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: خداوند، تو همان کسی هستی که خودت معرفی کرده‌ای و به همان شکل که گفته‌ای، بزرگ و با عظمت هستی. نعمت‌ها و احسان‌های تو بی‌نظیر است. تو سلطانی عزیز و با احترام، با انصاف و دلسوزی. تو هم در پنهان و هم در آشکار وجود داری. من نمی‌توانم خود را شایسته‌ی تو بدانم، اما تو به همه چیز آگاهی داری.