شمارهٔ ۱۳۸

خواجه عبدالله انصاری » مناجات پیر انصار » شمارهٔ ۱۳۸

الهی ار سزاوار ثنای خویش، ای شکر کننده عطای خویش، ای شیرین نماینده بلای خویش، بنده به ذات خود از ثنای تو عاجز و بعقل خود از شناخت منت تو عاجز و به توان خود از سزای تو عاجز

شمارهٔ ۱۳۷: با صنع تو هر مورچه رازی دارد شمارهٔ ۱۳۹: الهی گرفتار آن دردم که تو داروی آنی، بنده آن ثنایم که تو سزاوار آنی، من در تو چه دانم؟ تو دانی، تو آنی که خود گفتی و چنانکه خود گفتی آنی، تو آنی که مصطفی گفت من ثنای تو را نتوانم شمرد آن گونه که توخود بر نفس خویش ثنا گفتی

اطلاعات

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات:

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: پروردگارا، اگر تو سزاوار ستایش خود هستی، ای کسی که نعمت‌های خود را شکرگزاری می‌کنی، ای که دشواری‌هایت را به زیبایی نمایش می‌دهی، بنده‌ات در برابر ذات تو ناتوان از ستایش و به عقل خود ناتوان از درک نعمت‌های تو و به قدرت خود ناتوان از درک سزاوری تو هستم.