شمارهٔ ۶۹

هوش مصنوعی: وقتی که نگاه زیبای تو به جمع عاشقان بیفتد، ای کاش قلب من هم از عشق تو سیراب شود.

هوش مصنوعی: تمام شب، فکر دیوانه‌وار عشق تو ذهن مرا مشغول می‌کند، گویی زلف تو در جمع عاشقان باشد.

هوش مصنوعی: به مکانی رفتم که قبل از آن هیچ‌گاه نبوده‌ام و در آنجا احساس سردرگمی و شگفتی می‌کنم، مانند غریبه‌ای که برای اولین بار به شهری بزرگ می‌آید.

هوش مصنوعی: عشق تو آنقدر زیبا و افسونگر است که هر چه درباره‌ات بگویم، به نظر می‌رسد که مبالغه می‌کنم. تو همچون زیباترین موجودات بهشتی، دل‌ربا و جذابی.

هوش مصنوعی: گفتی این زنجیر که به پاهای تو بسته از چه چیزی است، بهتر است از آن موی تابدار بپرسی که تا ساق پای تو می‌رسد.

هوش مصنوعی: چمن به زیبایی تو می‌بالد و وقتی که تو جلوه‌گری می‌کنی، گل‌ها نیز برای اتصال و جمع‌آوری زیبایی‌های خود آماده می‌شوند.

هوش مصنوعی: اگر بر یوسف نام خدمتگزاری را بگذارند، این موجب نمی‌شود که تا ابدیت، مقام و اعتبار نسل اسحاق کاهش یابد.

هوش مصنوعی: جز ابروهای کج و زیبای تو، هیچ زیبایی دیگری در دنیا شناخته نشده است.

هوش مصنوعی: ای زاهد، به جهنم فکر نکن! این لباس زهد ممکن است نشانی از خوشبختی باشد، اگر لیاقت آتش را داشته باشد.

هوش مصنوعی: تو مانند پری یا فرشته‌ای، چون هیچ‌کس نمی‌تواند تصور کند که انسان به چنین شکل و خُلق و خویی پای به عرصه وجود بگذارد.

هوش مصنوعی: اگر یغما (دزد) گندم خال را نفروشد، به دو جو (پول کمی) بهشت رضوان (بهشت) به پدرش نیز نمی‌رسد و در نهایت عاق (سرافزار) خواهد شد. این جمله به نوعی اشاره دارد که اگر ارزش چیزهای باارزش را ندانیم و برای چیزهای ناچیز اقدام کنیم، سرانجام به عواقب خوبی نخواهیم رسید.