شمارهٔ ۸۴

هوش مصنوعی: زمانی که پرده از چهره بر می‌دارند، دیگر دلیل ندارد که چهره‌ات را بپوشانی، زیرا کسی تاب و توان دیدن آن را ندارد.

هوش مصنوعی: به من خسته توجه کن و مرا فراری نده، زیرا توان دویدن و رفتن ندارم.

هوش مصنوعی: با که درد و غم خود را بگویم وقتی که در محیطی نیستم که بتوانیم صحبت کنیم و بشنویم.

هوش مصنوعی: من از شگفتی و تعجب تو به قدری حیران و ساکتم که نیازی به جلوگیری از صحبت یا گزیدن لب‌ها ندارم.

هوش مصنوعی: غزال وحشی از من دور می‌شود و هرگز تمایلی به آرام گرفتن ندارد.