شمارهٔ ۳۸۶

هوش مصنوعی: تو آتش عشقی در دل ما روشن کردی و رفتی، و ما در حسرت آن عشق در آتش اندوه خود می‌سوزیم.

هوش مصنوعی: بدون خداحافظی از دوستانت سفر را آغاز کردی، چه کسی به تو این شیوه و رفتار را یاد داد؟

هوش مصنوعی: اگر از دوستان بدی دیدی، پس چرا چشم خود را از دیدن دوستان خوب بسته‌ای؟

هوش مصنوعی: ای دل، تو در غیاب او صبر را چگونه یاد گرفتی که بی‌وجودش، صبر را بر خود تحمیل کرده‌ای؟

هوش مصنوعی: وحشی با شور و شوقی که از تو دارد، شعله‌ای به پا کرده که خانه و زندگی بسیاری را به آتش کشیده است.