شمارهٔ ۲۹۵

هوش مصنوعی: من با رقبای تو هم‌نفس هستم و نمی‌توانم تحمل کنم. بی‌تاب و ناآرامم و از درد ناشی از این وضعیت نمی‌توانم رهایی یابم.

هوش مصنوعی: از این در نمی‌توان خارج شد و در آن کو هم نمی‌توان بود. من درمانده‌ام و چاره‌ای برای این وضعیت ندارم.

هوش مصنوعی: من از سرنوشت بد خود ناراحت هستم و نه از دوستانم گلایه‌ای دارم و نه از خودم.

هوش مصنوعی: ای ساقی، جام صاف را به دیگر دوستان بده، زیرا من از درد و غم رنج می‌برم و طعم لذت نوشیدن شراب خالص را حس نمی‌کنم.

هوش مصنوعی: من با این حال و احوال، به شدت در رنج و درد هستم، اما ببینید که چطور با این وضعیت کنار می‌آیم، چون به چیز خاصی وابسته نیستم و همه چیز را در دست ندارم.