شمارهٔ ۱۰۷

هوش مصنوعی: تو با وجود اینکه من را انکار می‌کنی، اما مهربانی‌های تو از نگاه‌هایت که پنهان است، برای من نمایان می‌شود.

هوش مصنوعی: به جاهایی می‌روم که دیگران توجهی به آنها ندارند و با آن شیوه‌ای که نگاه کردن و درک کردن تو از زندگی است، آشنا می‌شوم.

هوش مصنوعی: یک نگاهی از سمت ابروی تو، می‌تواند بار سنگینی را بر دوش صد نفر نابود کند.

هوش مصنوعی: من به شیوه‌های جذاب و دلربایی او عشق می‌ورزم که با هر اشاره‌اش، معانی عمیق و پنهانی را روشن می‌کند، بدون اینکه نیازی به درخواست یا هم‌زبانی داشته باشیم.

هوش مصنوعی: محبت و توجه تو برای من کافی بود و همه کارهایم را تحت تاثیر قرار داد. امیدوارم همیشه در زندگی‌ات سلامت و شاداب باشی.

هوش مصنوعی: ای پرنده بزرگ، دوری ما از تو ضروری است؛ گنجشک چه جایی در بین هم‌نشینان تو دارد؟

هوش مصنوعی: عزیزم، این احساس و تمایل نسبت به تو از کجا آمده است؟ ای درختِ زیبای محبت، چه زمانی رغبت به میوه دادن را پیدا کردی؟

هوش مصنوعی: من از کجا آمده‌ام و این‌همه جوانه‌های امید از کجا به وجود آمده‌اند، ای کاش که از میوه جوانی‌ات بهره‌مند شوم.

هوش مصنوعی: کجاست آن گل که به خاطر پاکی‌اش سال‌ها زحمت بکشیدم و باغبانی کنم؟

هوش مصنوعی: در هزار باری که گلی می‌شکفد، زیبایی و عطر آن به خاطر وجود توست و نگهدارنده‌اش، خداوند است که بر اثر وزش بادهای سرد پاییزی، لطافت و شادابی‌اش را حفظ می‌کند.

هوش مصنوعی: این جمله به موضوع نوشیدن و لذت بردن از زندگی اشاره دارد. گویا شخصی دعوت می‌کند که دیگران نیز به جمع بپیوندند و از شادابی و خوشحالی که در شراب دانسته‌ شده، بهره‌مند شوند. همچنین به این نکته اشاره دارد که زمان خوشی و شادمانی فرا رسیده و باید از آن استفاده کرد.