شمارهٔ ۵۴۷

هوش مصنوعی: غم از سر می‌رود وقتی که زلف سیاه تو به ناز می‌چرخد و دل کوچه‌ها را به تیر نگاه تو می‌زند.

هوش مصنوعی: از آنجایی که چهره‌ی تو بسیار لطیف و زیباست، خط‌های نازکی که روی پوستت قرار دارد، به مانند پرده‌ای نرم روی چهره‌ی ماه تو می‌افتد.

هوش مصنوعی: چشمان زیبای تو بی‌دلیل به شکل خم درآمده‌اند، زیرا نگاه تو به طرز زیرکانه‌ای دل را می‌رباید.

هوش مصنوعی: از ادب و احترام به تو، نمی‌توانم در برابر درخواست و تمنای خود از زمین پا بگذارم، زیرا عزیزان زیادی به خاطر تو جانشان را فدای این راه کرده‌اند.

هوش مصنوعی: امشب خبری از روشن شدن صبح نیست، انگار واعظ یا همان واعظان مانع دیده شدن صبح هستند، جز اینکه دود آه تو بالا رفته است؟