شمارهٔ ۵۰۷

هوش مصنوعی: برگ‌های جوانی تو به زمین افتادند و صدای خوش کودکان همچنان می‌پیچد. تا کی می‌خواهی خود را برای کودکان پیر کنی؟

هوش مصنوعی: به دوستانت بگو که سن و سال بالا آمده است، پس چرا هنوز به دنیای فانی و بی‌ارزش چنگ می‌زنی، مانند دست و پای کودکانی که هنوز تجربه زندگی را ندارند؟

هوش مصنوعی: تا زمانی که در جنون و دیوانگی فرو نروم، عشق من مثل زنجیری مرا به فکر دنیا و دنیازدگی بسته است، دقیقا مانند حلقه‌هایی که بر گردن بچه‌هاست.

هوش مصنوعی: با هر روزی که می‌گذرد، مقداری از روزی کم نمی‌شود. و من با وجود گرسنگی‌ام، مانند کودکان که همیشه اشتها دارند، حریص هستم.

هوش مصنوعی: اگر آسمان آن‌طور که ما می‌خواهیم نشود، چرا باید زندگی و کارهایش را بر وفق میل ما تنظیم کند؟ این کار هرگز برای بچه‌ها انجام نمی‌شود!

هوش مصنوعی: طلب باران برای رشد و کشت، مانند درخواست شیر از مادر است که به شادی و آرامش بچه‌ها می‌انجامد.

هوش مصنوعی: بازی نکن، زیرا به راحتی ممکن است که آرزویت به باد برود. همچون مرکب نشو و روی پای کودکانه رفتار نکن.

هوش مصنوعی: امروز هیچ موفقیتی در کسب هنرها به دست نیامده و این وضعیت باعث غم و اندوه در این زمینه شده است. به همین دلیل، آموزش و پرورش برای بچه‌ها ناامیدکننده به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: نادان از باغ زندگی فقط به رنگ‌های زیبای برگ‌های زرد و قرمز خوشحال است، در حالی که او در دست دارد شادی‌هایی که مانند رنگ حنا بر دستان کودکان است.

هوش مصنوعی: هرچند که حقیقت ممکن است تلخ و ناخوشایند باشد، اما سخنان آموزنده و نصیحت‌های واعظ با وجود راستی‌اش، شیرین و دلپذیرند مانند گفته‌های کودکان.