شمارهٔ ۴۹۵

هوش مصنوعی: بدون راهنما، بر مسیر جستجو قدم گذاشتیم و خود را با اشتیاق به مسیر جدیدی سپردیم.

هوش مصنوعی: نقشه و تدبیر شادی ما، کسی نتوانست به خوبی انجام دهد. ما این کار را در دامن طبیعت و دل صحرا قرار دادیم.

هوش مصنوعی: ما با نادانی خود به بدبختی رضایت دادیم و به نادانی خود مغرور شدیم، در حالی که دانایان و فرزانگان را نادیده گرفتیم.

هوش مصنوعی: ما هر چه دشمنان توانستند به ما آسیب رساندند، اما ما انتقام خود را با صبوری و آرامش کنار گذاشتیم.

هوش مصنوعی: اینجا هیچ‌کس احوال ما را نپرسید، بنابراین ما هم حال خود را به فردا موکول کردیم تا بپرسیم.

هوش مصنوعی: ما در کارهایمان هیچگونه انتظاری از دیگران نداشتیم، جز اینکه کارهایمان را به خدا سپردیم.

هوش مصنوعی: ما هیچ لذتی را در دل خود باقی نگذاشتیم تا تمام احساسات و زندگی خود را در دنیای پر زرق و برق بگذاریم.

هوش مصنوعی: خنده بر چهره در حالی که دل غمگین است، کار عادی و مرسومی نیست. ما این سنت را ایجاد کردیم که آن را به گردن مینا، یعنی ظرفی تزیینی، آویزان کنیم.

هوش مصنوعی: نخستین گام ما به سوی بهشت فیض، به واسطه‌ وعظ و نصیحت بود، اما زمانی که از خواسته‌های دنیوی خود گذشتیم، به حقیقت نزدیکی پیدا کردیم.