شمارهٔ ۴۸۲

هوش مصنوعی: اگر از غم بسوزم، در کنار محبوب زیبا، به خاکستر تبدیل می‌شوم، اما هنوز هم همدم آتش وجودم هستم.

هوش مصنوعی: هر جا که او باشد، من دور و بر آن مکان می‌چرخم. حتی اگر او در جایی دیگر باشد، من به یاد و خیال او دائماً افسوس و غم هجران را به جان می‌خرم.

هوش مصنوعی: آسمان هیچ نقشی در این بیقراری ندارد؛ این بیقراری از خودم ناشی می‌شود و در دل مانند زبانه‌ای آتش می‌سوزم.

هوش مصنوعی: وقتی سخن از وصال و نزدیکی به میان می‌آید، خود را از دیگران دور می‌کنم تا بتوانم به دنبال هدفم بروم. می‌خواهم تیر نگاه زیبای محبوبم را شکار کنم.

هوش مصنوعی: ما هرچند خود را موعظه‌گر می‌دانیم و تلاش داریم دیگران را به راه درست هدایت کنیم، اما درون خود آتش شعله‌وریم که می‌تواند به دیگران آسیب برساند.