شمارهٔ ۳۳۹

هوش مصنوعی: همچنان که از خط خوش او، آن خال پنهان گاهی در میان حروف نمایان می‌شود، گاهی آن لب‌ها نیز خود را نمایان می‌کنند.

هوش مصنوعی: وقتی که ابروی او به ناز و کرشمه می‌آید، حرف‌های نصیحت کننده بیشتر به درد نمی‌خورند. در زمان سردی، قدرت کمان بیشتر نمایان می‌شود.

هوش مصنوعی: چراغ من روشن خواهد شد، زمانی که این جسم نزار مانند جرقه‌ای از زیر سنگ‌های کودکان آشکار شود.

هوش مصنوعی: وقتی که غم آدم را در بر بگیرد، خوشی‌ها و ابزار شادابی را به او می‌دهند. اما اگر دل انسان مثل چمنی پژمرده شود، دیگر زیبایی‌ها و خوشی‌ها نیز ناپیدا و محو خواهند شد.

هوش مصنوعی: زندگی خوش و شادی و لذت به افرادی که در تنگدستی و بدبختی هستند می‌رسد. به گونه‌ای که زیبایی و سرخی گل‌ها به وضوح در چهره‌ی برگ‌های در حال پاییز و زردی خود نمایی می‌کند.

هوش مصنوعی: اگرچه امروز حق و حقیقت به طور کامل در دسترس نیست و ممکن است گم شده باشد، اما در نهایت، در چشم افرادی که به دنبال نفاق و دوگانگی هستند، حقیقت نمایان خواهد شد.

هوش مصنوعی: هرچند که مشکلات و فتنه‌ها ممکن است برای مدتی خوابیده باشند، اما در دنیای ما، حقیقت و آثار این فتنه‌ها از زبان و گفتار انسان‌ها آشکار می‌شود.

هوش مصنوعی: به خاطر فاصله‌ای که از دل‌ها دارم، هیچ‌کس به من نزدیک نمی‌شود. من مانند هدفی ایستاده‌ام که کماندار در پی‌اش می‌باشد.

هوش مصنوعی: تا زمانی که دل تو از تیرهای سختی و بلا پاک نشود، چگونه می‌تواند آن گوهر گم شده‌ات پیدا شود، ای واعظ؟