شمارهٔ ۳۳۶

واعظ قزوینی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳۳۶

مهر و کین از بهر حق، در خلق عالم کم بود

لعن ابلیس از ره فرزندی آدم بود

تا فراموشش نگردد کار مردم ساختن

رشته بر انگشت شاه از حلقه خاتم بود

کوس رحلت زن، چو شد خورشید اقبالت بلند

مسند دولت گل و، مسند نشین شبنم بود

نقد جان بیدرد در بازار دین نبود روا

چون زر بی سکه دان هر دل که آن بیغم بود

روز و شب آیند دلگیر و سیه پوشم به چشم

خانه چشمم تو گویی خانه ماتم بود

پایه قدر سخن برتر نبودی، گر ز مال

از چه واعظ سکه را جا بر سر درهم بود

شمارهٔ ۳۳۵: سخن سیم و زر و خانه و اسباب بود شمارهٔ ۳۳۷: بر ما سخن سرد عزیزان نه گران بود

اطلاعات

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

برگردان به زبان ساده

مهر و کین از بهر حق، در خلق عالم کم بود

لعن ابلیس از ره فرزندی آدم بود

هوش مصنوعی: محبت و دشمنی برای حقیقت در میان مردم کم است. نفرین شیطان نیز به خاطر فرزندی آدم است.

تا فراموشش نگردد کار مردم ساختن

رشته بر انگشت شاه از حلقه خاتم بود

هوش مصنوعی: برای اینکه او کار مردم را فراموش نکند، باید زنجیری به دور انگشت شاه بپیچد تا یادآور آن باشد.

کوس رحلت زن، چو شد خورشید اقبالت بلند

مسند دولت گل و، مسند نشین شبنم بود

هوش مصنوعی: زمانی که صدای جدایی تو به گوش رسید، آرامش و خوشبختی تو به اوج خود رسید. در این دوران، رونق و زیبایی زندگی مانند شبنم بر گل‌ها نشسته بود.

نقد جان بیدرد در بازار دین نبود روا

چون زر بی سکه دان هر دل که آن بیغم بود

هوش مصنوعی: در بازار دین، روح بی‌درد و بی‌غم، مانند پول بی‌سکه ارزش ندارد. هر قلبی که بی‌نگرانی باشد، مانند سکه‌ای معتبر است.

روز و شب آیند دلگیر و سیه پوشم به چشم

خانه چشمم تو گویی خانه ماتم بود

هوش مصنوعی: روزها و شب‌ها برایم دلگیر و تاریک است و وقتی به چشمانم نگاه می‌کنم، انگار خانه‌ام دچار غم و اندوه شده است.

پایه قدر سخن برتر نبودی، گر ز مال

از چه واعظ سکه را جا بر سر درهم بود

هوش مصنوعی: اگر ارزش کلمات بر اساس مالی که در دست داریم تعیین نمی‌شد، دیگر واعظی نمی‌توانست ارزش کلام خود را بالاتر از یک سکه در نظر بگیرد، چرا که درهم هم جایگاهی دارد.