شمارهٔ ۱۹۵

هوش مصنوعی: زمانی که مرگ می‌رسد، تفاوتی بین پیر و جوان وجود ندارد. در برابر نور و زیبایی زندگی، سبزه‌های تازه و خزان به یک اندازه هستند و همه تحت تأثیر وضعیت مرگ و زمان قرار می‌گیرند.

هوش مصنوعی: ما از هیچ‌کس، جز افرادی که دو زبان دارند، چیزی ندیده‌ایم. به نظر می‌رسد که همه‌ی مردم زمانه، یک زبان مشترک دارند و یک‌صدا سخن می‌گویند.

هوش مصنوعی: افراد ثروتمند و نعمت‌دار از وضعیت کسانی که در مشکلات و سختی‌ها به سر می‌برند بی‌خبرند، زیرا در برابر زیبایی‌ها و تجملات زندگی، فرقی بین زمان‌های خوب و بد وجود ندارد.

هوش مصنوعی: فرق هنر و بی‌هنری در این است که هنر را باید شناخت و ارزیابی کرد. اگر معیاری برای سنجش وجود نداشته باشد، ارزش و اهمیت سبک‌های مختلف، چه سبک‌های ارزشمند و چه بی‌ارزش، به یک اندازه خواهد بود.

هوش مصنوعی: اگر کسی به مدت دو روز درنگ کند و به زندگی فانی و چیزهای زودگذر دنیا بپردازد، مانند این است که بوی ناخوشایند به مشامش رسیده است. در واقع، این دو، یعنی زندگی گذرا و آب جاری، از نظر عدم ثبات و ناپایداری، مشابه هم هستند.

هوش مصنوعی: مجنون و کوه‌کن هر دو در دل خود یک درد مشترک دارند. اگرچه نسخه‌ها و داستان‌هایشان متفاوت به نظر می‌رسد، در نهایت همه‌ آنان به یک حقیقت واحد اشاره می‌کنند.

هوش مصنوعی: او با من کاری کرد که شمع زیبای شهر با پروانه انجام می‌دهد، گویی میان آن‌ها هم‌زبانی وجود دارد.

هوش مصنوعی: واعظ، همانند چراغی است که دل‌ها را روشن می‌کند، سخن ما از این رو است که با زبان دل ما هم‌خوانی دارد و شمعی است که نورش را پخش می‌کند.