شمارهٔ ۱۶۲

هوش مصنوعی: سال‌های زندگی به انتهای خود نزدیک می‌شود و بدن دیگر توان جوانی را ندارد، زمان آن رسیده که از دشواری‌ها و وابستگی‌ها رها شویم و به فکر زندگی جدید باشیم.

هوش مصنوعی: وقتی که قد و قامت من به خاطر پیری کم‌زور و خمیده شد، متوجه شدم که زمان برای برش و قطع شدن همیشه وجود دارد.

هوش مصنوعی: نور چشم‌های تو به مژگانت مانند دمی زیباست که به سوی من می‌آید، نشان می‌دهد که زمانی برای آغاز عشق و نزدیک شدن به تو فرا رسیده است.

هوش مصنوعی: چگونه می‌توانم چین و چروک روی صورتم را نادیده بگیرم؟ وقتی که روز و شب، همان‌طور که عمر بی‌وقفه در حال گذر است، در حال وزیدن و تغییر هستند.

هوش مصنوعی: بگو چه امیدی می‌توان داشت؟ اکنون که زمان رویش و شکوفایی است.

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که وقت آن فرا رسیده که افراد خوب دیگر به زیبایی‌ها و لذت‌های زودگذر فکر نکنند و به جای آن تمرکز خود را روی موضوعات مهم‌تر و واقعی‌تر بگذارند. به عبارت دیگر، به جای توجه به چیزهای سطحی و زودگذر، باید به نکات عمیق‌تر و حقیقی‌تر زندگی توجه کرد.

هوش مصنوعی: زمانی که همه‌ی امکانات و بزرگیت برچیده شود، دیگر چه دلیلی دارد که بخواهی این قدر به خودت برسید و خود را مهم جلوه بدهی؟

هوش مصنوعی: دل را به دامان هوس خود می‌آویزی، حالا که خودت تصمیم گرفته‌ای، وقت آن است که از دست خودت کلافه و پریشان شوی.

هوش مصنوعی: دست تو زیر بار مسئولیت‌ها و مشکلات بوده و حالا زمانی رسیده که باید از این دنیا و دغدغه‌های آن فاصله بگیری.

هوش مصنوعی: جوانی تمام شده و انرژی و شور و شوق آن از دست رفته است، اما دل شما هنوز در آرزوی لذت و خوشی به پرواز در می‌آید.

هوش مصنوعی: بهار زندگی با سرعت سپری می‌شود، پس ای چشم من، برخیز و بدان که درمان این گذر سریع، حرکت و تلاش است.

هوش مصنوعی: عقل بر گردنم طوقی می اندازد، اما نیروی جنون کجاست؟ چون امروز، روزی است برای شکستن این طوق.

هوش مصنوعی: وقتی که از دوست و یار خداحافظی می‌کنم، بدنم به خاطر این وداع دچار خمیدگی و ناراحتی شده است.

هوش مصنوعی: واعظ دیگر ساکت شده است و موعظه کردن برای او کافی است. از این به بعد وقت آن است که خود را بشنود و به درون خود گوش فرا دهد.