شمارهٔ ۱۵۵

هوش مصنوعی: او به شدت غم‌گین است و حالش مانند شمعی است که در شب سرد جان می‌دهد. مانند درخت نخل در میان باغی زیبا، از درد و عذاب سرشار است.

هوش مصنوعی: وقتی صبح نمی‌رسد، همه حال و هوای دل‌های سوخته سحرخیزان به اشک و ناله تبدیل می‌شود.

هوش مصنوعی: دیدم از زیبایی مرغ‌ها و آواز دلنشینشان که بیداری خوشبختی و زندگی از آن‌ها ناشی می‌شود، و این به خاطر بیدار شدن صبحگاهان است.

هوش مصنوعی: در ظلم و ستم، ظالم با این قدرت و بی‌رحمی رفتار می‌کند که هدف آن، زدن به قلب مردم بیدار و آگاه است.

هوش مصنوعی: خانه‌ای که بر پایه ظلم و ستم بنا شده، مانند سیل اشک‌های کسانی است که در سحرگاه بیدارند و ناپایدار خواهد بود.

هوش مصنوعی: روز در حالت پنهان و نادیده‌ای قرار دارد، مانند شمعی که در شب می‌درخشد. هنگامی که شب به پایان می‌رسد، میدان برای کسانی که صبح زود بیدار می‌شوند، باز می‌شود.

هوش مصنوعی: در شب‌ها، باغی پر از نعمت و آرامش وجود دارد که گل‌های آن نماد بخشش و آمرزش هستند و آبی که گیاهان آن را می‌نوشند، از ناله‌ها و دعاهای سحرخیزانی می‌باشد که در دم صبح دعا و استغفار می‌کنند.

هوش مصنوعی: بلبل باغ در هنگام صبح با صدای دلنوازش، جان تازه‌ای به فضایی می‌بخشد که پر از شور و نشاط سحرخیزان است.

هوش مصنوعی: زمانی که انسان‌ها در حال نماز و رکوع هستند، قامت و حالت آنها به گونه‌ای است که به دو جهان، یعنی جهان مادی و معنوی، ارتباط برقرار می‌کند. در این حالت، گویی که در میدان بازی چوگان، سحرخیزان (مردم بیدار و هوشیار) در حال حرکت و فعالیت هستند.

هوش مصنوعی: چشم واعظ از نعمت‌های خاصی پر شده که این نعمت‌ها از گدایان است و سر سفره افرادی که سحرخیز و بیدارند، به دست آمده است.