شمارهٔ ۱۴۳

هوش مصنوعی: فکر و خیال زلف او، در شب‌های دیوانگی ما جاری است و کلامش به جای اینکه حسرتی ایجاد کند، به نوعی ما را به زنجیر می‌کشد.

هوش مصنوعی: ما برای کسی که به او علاقه داریم، چه زمانی دست ارادت و احترام به او می‌دهیم؟ زیرا هر کسی که بتواند ارتباطات و وابستگی‌هایش را قطع کند، مانند یک عصاست که به ما نشان می‌دهد که این شخص سالخورده است و تجربیات زیادی دارد.

هوش مصنوعی: نقد ما به خاطر بی‌ارزشی‌اش در دنیای امروز رایج شده است. تواضع و فروتنی ما در برابر خودمان، به نوعی به ما قدرت و ارزش می‌دهد.

هوش مصنوعی: ای دشمن قوی، از ضعف ما خیال نکن؛ زیرا وقتی کار به سختی بکشد، این شمشیر ماست که به کار می‌آید.

هوش مصنوعی: افراد حریص که همیشه به دنبال کسب بیشتر هستند، هرگز آرامش ندارند و خواب راحتی نمی‌برند. خواب راحت تنها برای کسانی است که از نعمت‌های کافی برخوردارند و چشمشان سیر شده است.

هوش مصنوعی: در برابر محبت و لطف دوست، تصور خود را برتر دانستن کار نادرستی است. کناره‌گیری از فکر و تدبیر خود، در واقع یک نوع تدبیر صحیح به شمار می‌آید.