شمارهٔ ۱۱ - بادهٔ ناب
ترکی شیرازی
»
دیوان اشعار
»
فصل پنجم - قطعهها و تکبیتیها
»
شمارهٔ ۱۱ - بادهٔ ناب
تا کی ای بخت خفتهٔ «ترکی»!
بر نخیزی زخواب قیلوله
خیز از جا که این بیابان راست
غول در راه و راه بیغوله
خیز و جامی بزن، زبادهٔ ناب
با پری پیکران شنگوله
گه یکی را ببوس چهره چو ماه
گه یکی راببوی مرغوله
گاه بشنو زمطربان عراق
لحن ترک و حجاز و زنگوله
شمارهٔ ۱۰ - ماه یا که خورشید: ای به رخسارهٔ تو زلف سیاه
شمارهٔ ۱۲ - تاب عشق: افتاده است از نظرم ماه و آفتاب
اطلاعات
وزن:
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
قالب شعری:
قطعه
منبع اولیه:
ویکیدرج
تعداد ابیات:
5
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
تا کی ای بخت خفتهٔ «ترکی»!
بر نخیزی زخواب قیلوله
هوش مصنوعی: تا کی ای بخت خوابیدهی «ترکی»! از خواب کوتاه خود بیدار نخواهی شد؟
خیز از جا که این بیابان راست
غول در راه و راه بیغوله
هوش مصنوعی: بلند شو و از جای خود حرکت کن، زیرا این بیابان پر از مخلوقات وحشی و خطرناک است و راهی برای فرار وجود ندارد.
خیز و جامی بزن، زبادهٔ ناب
با پری پیکران شنگوله
هوش مصنوعی: بخواه و بپا، لیوانی پر کن از شراب خالص و با دختران زیبا و شاداب خوش بگذران.
گه یکی را ببوس چهره چو ماه
گه یکی راببوی مرغوله
هوش مصنوعی: گاهی باید چهرهای زیبا و دلپذیر را ببوسی و گاهی باید عطر و بوی خوشی را استشمام کنی.
گاه بشنو زمطربان عراق
لحن ترک و حجاز و زنگوله
هوش مصنوعی: گاهی به آهنگهای طربآور عراقی گوش کن که لحنهایی از ترکی، حجاز و زنگوله را در خود دارند.