فصل دوم - مدیحهسراییها
ترکی شیرازی
»
دیوان اشعار
»
فصل دوم - مدیحهسراییها
شمارهٔ ۱ - اقتدار محمد : شمس و قمر، عکسی از عذار محمد
شمارهٔ ۲ - علت ایجاد ممکنات : دوشینه شاه زنگ برافراخت چون علم
شمارهٔ ۳ - شیر کردگار : ای سبب خلق و آفرینش عالم
شمارهٔ ۴ - مصدر علم لدنی : چون خدا از نور خود نور پیمبر آفرید
شمارهٔ ۵ - خجسته عید سعید : سحر ز بانگ خروش خروس خوش گفتار
شمارهٔ ۶ - تخت خلافت : باد بهار می وزد ساقی ماه پیکرا
شمارهٔ ۷ - سودای حیدر : سرت گردم بیا ساقی ز می، پر ساز و ساغر را
شمارهٔ ۸ - خورشید خاور : سرت گردم ای ساقی سیم پیکر!
شمارهٔ ۹ - در نجف : ای کشتی علم را تو لنگر!
شمارهٔ ۱۰ - تاج انما : شاهی که نه فلک،چو بساطی ست زیر پاش
شمارهٔ ۱۱ - مهر علی : شهنشهی که بود جبرئیل دربانش
شمارهٔ ۱۲ - شیر بیشهٔ هیجا : خواجه فکر منزل کن، هر قدر که بتوانی
شمارهٔ ۱۳ - آیت کبرای حق : مرحبا! ای قاصد عیسی دم فرخ لقا!
شمارهٔ ۱۴ - پیشوای خلق : ای تربت مطهر تو خلق را مطاف!
شمارهٔ ۱۵ - شرار آتش عشق : بگویمت سخنی کاندر او نه جای اشک است
شمارهٔ ۱۶ - محب علی : به سر هر که سودای حیدر ندارد
شمارهٔ ۱۷ - عید غدیر : صبحدم مرغ سحرخوان چو برآورد نفیر
شمارهٔ ۱۸ - غدیر خم : سحرگاهان به گوشم این ندا از چرخ پیر آمد
شمارهٔ ۱۹ - شه سریر ولایت : رسید فصل بهار، ای نگار سیمین تن!
شمارهٔ ۲۰ - در دریای سرمدی : شاهنشهی که بحر سخا راست گوهرا
شمارهٔ ۲۱ - صاحب تاج انما : ای دل! از چاه بیخودی بدرآ
شمارهٔ ۲۲ - صاحب ذوالفقار : سرت گردم ای ساقی سیمتن!
شمارهٔ ۲۳ - حبیبه داور : بلبل طبعم دوباره گشت سخنور
شمارهٔ ۲۴ - خصال حسن : زهی زنور جمالت جهان جان روشن
شمارهٔ ۲۵ - سر عشق : هر که را عشق دلبری به سر است
شمارهٔ ۲۶ - میدان عشق : عاشقا! گر عاشقی چون عاشقان با غم بساز
شمارهٔ ۲۷ - پاک گوهر : شاهی که بارگاه وی از عرش برتر است
شمارهٔ ۲۸ - طرب انگیز : خوشا شیراز و خلق باوفایش
