شمارهٔ ۸۲ - برق آه

هوش مصنوعی: ای جان! تیغت را به کشتن من بی‌گناه نکش و پادشاه هم نباید به بی‌گناهی آسیب برساند.

هوش مصنوعی: اگر تیغ تو به خون فردی بی‌گناه آلوده شود، سرانجام آن بی‌گناه می‌شود گواهی بر این عمل نادرست.

هوش مصنوعی: نگاه تیز و نافذ تو به قدری قوی است که هر بار که به من خیره می‌شوی، مثل تیغی تیز به قلبم نفوذ می‌کند.

هوش مصنوعی: جانم را فدای تو می‌کنم و خود را در برابر تیغ تیز تو قرار می‌دهم، چرا که می‌دانم اگر به من بی‌پناهی، تو به من ضربه خواهی زد.

هوش مصنوعی: من نگرانم که وقتی تو با حالتی از بالا به سمت من بیایی، چنان ترسی به دلم بیفتد که صدای آه من باعث شود تیغی که در دست داری، حتی در نیمه راه بیفتد و بشکند.

هوش مصنوعی: تیغ تو می‌تواند کوه را بشکافد، اما بدن من مانند برگ کاه است، عزیزم! بی‌خود به این برگ کاه ضربه نزن.

هوش مصنوعی: اول خودم را صدا کن و سپس تیغ را از میان بکش، زیرا می‌ترسم که به اشتباه به دیگری آسیب بزنی.

هوش مصنوعی: امشب لب من از زیبایی لب تو جدا نمی‌شود تا زمانی که آفتاب برنخیزد و صبحگاه آغاز شود.

هوش مصنوعی: اگر یک ترک به درگاه تو بیاید و از ظلم و ستم شکایت کند، ای پادشاه! به او شمشیر نکش، چرا که او در پی عدالت است.