شمارهٔ ۷۲

هوش مصنوعی: این جمله بیان می‌کند که تمام وجود و هستی ما در حقیقت همان عدم است و آنچه که ما به عنوان زندگی و ادامه‌ی آن می‌شناسیم، تنها یک بازی است که در آن قوانین بقا از نیستی شکل می‌گیرند. به عبارتی، حیات و بقای ما به نوعی از زوال و فنا تاثیر می‌پذیرد و در این میان، توازن و هماهنگی میان این دو عنصر در حال شکل‌گیری است.

هوش مصنوعی: دوستان حقیقی در این دنیا بسیار نادر هستند، بنابراین نباید انتظار داشته باشید که به راحتی و بدون دردسر بتوانید آن‌ها را پیدا کنید.

هوش مصنوعی: هیچ چیز از عشق و محبت دنیا را در دل خود جا ندهید، چرا که صبح شادابی که از افق برمی‌خیزد، در واقع نشانه‌ای از غم شب گذشته است.

هوش مصنوعی: حالت‌های آینده و گذشته در عشق، به وضوح در دل عاشق تجلی دارد؛ آنچه در دل ما نوشته شده، در هیچ جامی پیدا نمی‌شود!

هوش مصنوعی: رفتن به بیابان غم او کار ساده‌ای نیست، زیرا در این مسیر پر پیچ و خم و دشوار، مشکل‌های زیادی در انتظار است.

هوش مصنوعی: شهرت عشق ورزان تا ابد در دنیا باقی می‌ماند، مانند بید مجنون که بر سر قبر مجنون علم و معرفت را نمایان می‌کند.

هوش مصنوعی: عاشقان، مگر از مکتب آزادی و رهایی، جز غم و اندوهی که ناشی از قامت زیبای اوست، چیزی می‌دانند؟

هوش مصنوعی: در رابطه‌ی من و او کسی وجود ندارد که اسرار گفتاری‌ام را فاش کند؛ تنها چیزی که می‌تواند این رازها را آشکار کند قلم است.

هوش مصنوعی: ما به شدت در انتظار دیدن زیبایی‌های او هستیم و حیرت ما ناشی از اثری است که ردپای او بر زمین گذاشته.

هوش مصنوعی: خوشا به حال شعر و ادبیات که مانند دریایی از معانی هستند. زندگی من به گرهی از اشک هایم وابسته شده و متهم به این وضعیت هستم.