شمارهٔ ۷۱

هوش مصنوعی: در سرزمین زیبایی که تو در آن زندگی می‌کنی، تمامی زیبایی‌ها مانند شمشاد و سرو و درخت طوبی، در مقایسه با قامت تو به درجاتی پایین‌تر هستند و می‌توان گفت که آن‌ها به قامت تو خدمت می‌کنند.

هوش مصنوعی: هر جا که تو را ببینم و ویژگی‌هایت را با زیبایی‌های معابد و مساجد مقایسه کنم، این سخنان و توصیفات از نوع خاصی هستند.

هوش مصنوعی: وقتی لب‌هایم را باز می‌کنم، تنها از تو سخن می‌گویم و جز روایت چهره‌ات، هیچ چیز دیگری برایم مجاز نیست.

هوش مصنوعی: زیبایی معشوقان دنیا به مرور زمان از بین می‌رود، اما در اوج زیبایی تو، عشق و محبت تو همیشه پایدار و استوار است.

هوش مصنوعی: چشم‌های سیاه تو به اندازه‌ای مسحورکننده است که انگار از نگاه کردن به آن بی‌خبرم و همچون یک هندوی خال‌دار، زیبایی تو برایم ناآشنا و عجیب به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: ما در آتش عشق تو پخته شده‌ایم، ولی تو را به کسی که هنوز ناپخته و بی‌تجربه است نسپار.

هوش مصنوعی: از بخش ابتدایی عشق تو، زیبایی و بزرگی به ما منتقل شده است، همان‌طور که جام می، نماد قدرت و شکوه، به سکندر جم داده شده است.

هوش مصنوعی: دل را به وعده‌های شیرین و فریبنده‌ ندهید، چرا که سخن این پرنده خوش‌نوای باغ، حاکی از خطر است!

هوش مصنوعی: در محل ملاقات و وصال، جان من هدیه‌ای برای تو آورد؛ طغرل، شمشیر تو که خون می‌ریزد، به‌دلیل اینکه بدون غلاف است.