شمارهٔ ۲۹۰ - در جواب گلشنی بخارایی

هوش مصنوعی: آن روزی که وعده داده بودی، از راه نرسیدی. درخت امید با ثمره‌اش رسید، اما تو باز هم نیامدی.

هوش مصنوعی: در انتظار وعده‌ای که به من داده‌ای، در راه بخارا ایستاده‌ام و به دور از چشمانم می‌نگرم، اما تو نیامدی.

هوش مصنوعی: تو گفتی که به سمرقند می‌روم و به دیدنت می‌آیم، ولی ای کاش به خاطر یاد تو یک بار هم به اینجا نیامدی.

هوش مصنوعی: برای قدردانی از حضور تو ای گلشن، جانم از جسم بی‌روح بیرون آمده، اما تو نیامدی.

هوش مصنوعی: با طغرل، یعنی پرنده‌ی افسانه‌ای، از سوی تو خبری به من رسید که تو هنوز نیامده‌ای.