شمارهٔ ۱۸۰

هوش مصنوعی: هر چیزی جز عشق او برایم بی‌اهمیت است و به هیچ عنوان ارزش ندارد. تنها چیزی که اهمیت دارد، محبت او به من است.

هوش مصنوعی: بار دیگر سنگینی بر دوشم نیست، تنها این بار است که همواره بر دوش من است و باعث خمیدگی‌ام شده.

هوش مصنوعی: من از بخت بد چه زمانی می‌توانم به وصال او برسم، با این همه موانع و دیوارهایی که در پیش رویم وجود دارد؟

هوش مصنوعی: دل من وقتی عاشق او شدم، آنقدر پر از درد و غم شد که اشکم مانند دانه‌های انار، سرشار از غم و اندوه است و جز این چیزی نیست.

هوش مصنوعی: در این دنیا هیچ‌چیز مهم‌تر از عشق نیست و دیگر کارهای دنیا بی‌ارزش و بی‌نتیجه به نظر می‌رسند.

هوش مصنوعی: به طرز زیبایی بیان شده که در دنیایی پر از عشق و زیبایی، جان شیرین و ارزشمند انسان فقط به بخشی از عشق و احساسات وابسته است، و در اینجا اشاره به داستان عشق فرهاد و شیرین و زیبایی کوه‌ها دارد. عشق و زیبایی به قدری بر روح و جان انسان اثر می‌گذارد که گویی فقط همان بخش از عشق می‌تواند تمام زندگی او را معنی‌دار کند.

هوش مصنوعی: برای یک عاشق که مثل مجنون است، همه چیز در دنیا ساده و هموار به نظر می‌رسد، حتی کوه و دشت.

هوش مصنوعی: در این جهان هیچ کس نمی‌تواند به راحتی حق خود را بدون مانع بگیرد، زیرا فقط یک نفر است که با همه قدرت و شجاعت ایستاده و در حال مبارزه است.

هوش مصنوعی: موسی بدون دلیل به کوه طور نمی‌رود! هدفش فقط یک بار دیدار است و چیز دیگری ندارد.

هوش مصنوعی: زلف‌های او هر لحظه به دور هم پیچیده می‌شود و این موضوع برای ما مانند کمربند محکم است که ما را به بند کشیده است.

هوش مصنوعی: هر کسی که زیبایی چشم و ابرویش را در محل مقدس کعبه ببیند، متوجه می‌شود که این زیبایی تنها به خاطر معمار آن است.

هوش مصنوعی: خواسته‌ام به ثمر نرسید؛ در باغ زندگی به‌جای گل، تنها خار دارم و هیچ چیز دیگر.

هوش مصنوعی: هر بار که او موهایش را روی شانه می‌اندازد، در چشم‌هایم مانند حلقه‌ای از مار به نظر می‌آید و همین کافی است.

هوش مصنوعی: چه خوب است که بیدل گفته است چشم خود را باز کن، تمام جهات حول یار و عشق می‌چرخد و جز او چیزی نیست.