شمارهٔ ۱۷۷

هوش مصنوعی: جانم به باد رفت و همچنان از وصال معشوقم دورم. هنوز هم در بیابان جدایی به سر می‌برم و در این حال سیر می‌کنم.

هوش مصنوعی: زندگی‌ام به اندازه‌ای از سرنوشتم پر شده که نشان از وفاداری‌ام به عشق او دارد و هنوز با تمام وجود به وعده‌هایی که به او داده‌ام پایبند هستم.

هوش مصنوعی: زلف‌های او هر لحظه به من آسیب می‌زنند و ایمانم را به خطر می‌اندازند، اما باز هم می‌گویم که من هنوز از کسانی هستم که به ایمان اعتقاد دارم.

هوش مصنوعی: در یک شب، چهره ماه را به زیبایی چهره محبوبم تشبیه کردم، اما اکنون از این کارم پشیمانم زیرا این کار شاید بی‌جا بود.

هوش مصنوعی: سال‌ها با اهل ادب درباره عشق گفتم و شنیدم، اما هنوز هم در مسیر عاشقانه‌ام مانند یک کودک دبستانی هستم و درک کاملی از آن ندارم.

هوش مصنوعی: سینه‌ام از تیر نگاه‌های او زخم شده و به همین دلیل هنوز در رنج و زحمت ناشی از خارهای مغیلان به سر می‌برم.

هوش مصنوعی: من تا صبح در خیال طغرل و زیبایی گیسوانش بودم و هنوز هم از تصور آن پریشان و دل‌مشغول هستم.