شمارهٔ ۱۶۱

هوش مصنوعی: در این گلزار زیبا، هیچ کس نیست که گل را از خار تشخیص دهد و از هم جدا کند.

هوش مصنوعی: برای رسیدن به زراعتی پرثمر، باید با اشک‌های اندوه امید دانه‌ها را در دل بکاریم.

هوش مصنوعی: فریب نخور، چرا که هر روز و شب مشکلات و آشوب‌هایی در حال وقوع هستند.

هوش مصنوعی: در دل عاشقان، تأثیر و تاثری وجود ندارد، این نغمه‌ها و زیر و بم‌ها را تنها برای موسیقی‌دانان می‌سازند.

هوش مصنوعی: خواب خرگوش مانند خوابیدن در زمان‌ها و دنیای مختلف است، حتی اگر دو چشم او باز باشد و به نظر برساند که بیدار است.

هوش مصنوعی: عشق قدرتی دارد که سر منصور را به پای دار می‌کشاند.

هوش مصنوعی: مقام و جایگاه پادشاهی جم به دلیل عشق ورزی عاشقان به دست می‌آید و از سایه دیوار به آن دست می‌یابند.

هوش مصنوعی: اگر تو هم اکنون مانند من خواستار دلبر خود هستی، پس باید از دل خود عبور کنی.

هوش مصنوعی: در صبحگاه، زاهد را ببین که چگونه نوشیدنی‌اش تجلی‌ای از سحر و جادوگری است که به او قدرت عذر خواهی می‌دهد.

هوش مصنوعی: چقدر در زیبایی و زلف معشوقان در باغ، آرایش‌گر بهار تلاش کرده است.

هوش مصنوعی: مناظر دشت، کوه و دره مانند آینه‌ای به نظر می‌رسند که برایم صاف و یکدست‌اند.

هوش مصنوعی: سختی‌های زندگی بر من سایه افکنده است، همان‌طور که یک پرنده‌ شوم بر ویرانه‌ای نشسته و جوّ ناامیدی را پر کرده است.

هوش مصنوعی: در اینجا بیان شده که هیچ امتیازی نمی‌توان از حلقه‌های زلف او به‌دست آورد، چراکه حلقه‌ای که او دارد به زیبایی و جذابیت حلقه‌های مار نیست. به‌طور کلی، زیبایی و جذابیت زلف او غیرقابل مقایسه با چیزهای دیگر است.

هوش مصنوعی: طغرل در شاعرانه بودن بیدل غرق شده است و نمی‌داند که در میان ما، شمار زیادی وجود دارد که او را نمی‌شناسند.