شمارهٔ ۱۰۳

هوش مصنوعی: وقتی به فکر ابروی او افتادم، دوباره یاد موهایش به سراغم آمد و این یادآوری مانند خنجری به من آسیب زد.

هوش مصنوعی: کوه را دیدم که با وقار و استقامت ایستاده بود و من از آن به یاد عبرت‌ها افتادم. به یادم آمد که وقتی به زمین می‌رسد، می‌تواند درس‌هایی را برایم فراهم کند.

هوش مصنوعی: تا نسیم صبحگاهی به گیسوی سنبل باف می‌وزد، بوی گیسوی معطر و خوشبویم همچون عطر عنبر به خاطرم می‌آید.

هوش مصنوعی: در روزهای سخت و شب‌های غم انگیز زندگی‌ام، هیچ مشتری برای اندوه‌هایم نبود. اما در نهایت، یاد روز محشر و حساب و کتاب آن روز به سراغم آمد.

هوش مصنوعی: تا وقتی که زلف‌های زیبای تو را دیدم، مثل مجنون که به یاد لیلی می‌افتد، احساس کردم که در یک حلقه گرفتار شدم.

هوش مصنوعی: انگار داشتند از معجزه‌های عیسی پیامبر و داستان‌های شیرین آن صحبت می‌کردند که من به یاد لعل زیبای جان‌بخش افتادم.

هوش مصنوعی: در شب‌های دوری، نیروی من شده لب‌های یاقوتی‌اش. به یاد او، دلم مثل مرمر سخت و محکم شده است.

هوش مصنوعی: دیشب به تماشای نیستان نشسته بودم و هنگام گوش دادن به نواهای نی، ناگهان یاد پیکرم و شاداب بودن آن به ذهنم آمد.

هوش مصنوعی: چه زیبا گفته است طغرل بیدل: ای دوستان عزیزم، لحظه وداع فرا رسیده و بی‌اختیار یاد تو در ذهنم تداعی می‌شود.