خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

شمارهٔ ۵۵۶

طغرای مشهدی » گزیدهٔ اشعار » ابیات برگزیده از غزلیات » شمارهٔ ۵۵۶

ز بهر صبر بلبل، بی تو در گلزار می مانم

تو چون گل می روی از باغ و من چون خار می مانم

مرا همچون عصا دارد ادب در وادی شوقت

به جای پا سرم گر نیست، از رفتار می مانم

به غیر از اشکریزی نیست شبها بی توام کاری

اگر چون شمع مجلس تا سحر بیدار می مانم

نگاه چشم مخمور توام افکند بر بستر

مسیحا گر به بالینم رسد، بیمار می مانم

شمارهٔ ۵۵۵: ز خیال دهنت تنگ شکر می گریم شمارهٔ ۵۵۷: من و آن گوشه وحدت، که ز بینایی دل

اطلاعات

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 4

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

ز بهر صبر بلبل، بی تو در گلزار می مانم

تو چون گل می روی از باغ و من چون خار می مانم

هوش مصنوعی: برای خاطر صبر بلبل، بدون تو در باغ می‌مانم. تو مانند گلی از باغ بیرون می‌روی و من مانند خار در آن می‌مانم.

مرا همچون عصا دارد ادب در وادی شوقت

به جای پا سرم گر نیست، از رفتار می مانم

هوش مصنوعی: ادب مانند عصایی است که در مسیر عشق مرا راهنمایی می‌کند و اگر سرم نباشد، از روی رفتار خودم متوجه می‌شوم که باید چگونه قدم بگذارم.

به غیر از اشکریزی نیست شبها بی توام کاری

اگر چون شمع مجلس تا سحر بیدار می مانم

هوش مصنوعی: در شب‌ها به جز دلتنگی و غم تو هیچ چیز دیگری ندارم. اگرچه مانند شمعی در مجلس بیدار می‌مانم تا صبح، اما این کار بی‌فایده است.

نگاه چشم مخمور توام افکند بر بستر

مسیحا گر به بالینم رسد، بیمار می مانم

هوش مصنوعی: چشم مست تو نگاهی به من انداخت، اگر به من نزدیک شوی، همچون بیمار مسیحا نمی‌توانم خوب شوم و همچنان عشق تو را در دل خواهم داشت.