شمارهٔ ۵۵۳

هوش مصنوعی: دستم از گل خالی شده و تنها به بدی‌ها و مشکلات بر می‌خورم، در حالی که به دنبال دوست و عشق هستم، اما فقط افراد نادرست و بی‌وفا را می‌بینم.

هوش مصنوعی: من به مانند یک پرنده راستگو هستم که درختان را می‌نگرم و از هر کدام، میوه‌ای برای خود می‌چینم و به کسی وابسته نیستم.

هوش مصنوعی: اگر زاهد به من سبحه‌ای با صد دانه بدهد، من در بین دانه‌ها، نشانه‌ی زنار را پیدا می‌کنم.

هوش مصنوعی: اگر بتوانم، طولانی مدت برای سختی‌های دل مثل کوه صبر کنم، به تدریج می‌توانم درک کنم که دیدار چقدر زیباست.