شمارهٔ ۵۲۵

طغرای مشهدی » گزیدهٔ اشعار » ابیات برگزیده از غزلیات » شمارهٔ ۵۲۵

مویی شده ام، به که به موی تو بسازم

تا مویه کنان با غم روی تو بسازم

من بلبل مستم، تو هراسان گل سرکش

باید ز ره صبر، به بوی تو بسازم

داغت ز سراپای تنم دود برآورد

می خواست که با آتش خوی تو بسازم

شمارهٔ ۵۲۴: نرگسم، نرگس، ندارم از طرب جز تهمتی شمارهٔ ۵۲۶: دستم نگشت با گل داغ تو آشنا

اطلاعات

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

مویی شده ام، به که به موی تو بسازم

تا مویه کنان با غم روی تو بسازم

هوش مصنوعی: من به اندازه‌ای در غم و اندوه غرق شده‌ام که ترجیح می‌دهم به مویی شبیه تو تبدیل شوم تا بتوانم به عشق و حسرت تو ادامه دهم.

من بلبل مستم، تو هراسان گل سرکش

باید ز ره صبر، به بوی تو بسازم

هوش مصنوعی: من به شدت عاشق و شاداب هستم، اما تو شاید نگران و مضطرب باشی. باید با صبر و آرامش، به محبت و زیبایی تو عادت کنم.

داغت ز سراپای تنم دود برآورد

می خواست که با آتش خوی تو بسازم

هوش مصنوعی: عشق و اشتیاق تو به شدت در وجودم تاثیر گذاشته است و چنان داغی را در من ایجاد کرده که مثل دود به هوا می‌رود. می‌خواهم با این آتش، به نوعی با ویژگی‌های خودت و شخصیتت ارتباط برقرار کنم.