شمارهٔ ۴۸۰

هوش مصنوعی: از خنده‌ات، مانند باران شیرینی و تلخی پاشیده می‌شود. لبخند تو شیرین است، اما در عین حال، طعم تلخی هم دارد که از لب‌های دزدین تو گرفته شده است.

هوش مصنوعی: در مکانی که خوشحالی را تجربه می‌کنم و بر روی بالش نرم و لطیف خود دراز کشیده‌ام، چهره درخشان و زیبا تو در ذهنم نقش بسته است. در اینجا، از یک سو شیرینی و لذت وجود دارد و از سوی دیگر تلخی و غم.