شمارهٔ ۴۰۰

هوش مصنوعی: بدون تو در میان گل‌ها هستم و در این حال، تنم به حال پاییز غمگین است. هر جا که گل سرخی چیدم، در دستانم به زردی رفته است.

هوش مصنوعی: به‌قدری در دل از ساقی زمان دلتنگی و غبار دنیا داشتم که آب از نسیم آهم پر شده و به گردی تبدیل گشته است.