شمارهٔ ۳۸۰

بر سر تردامنی، دوزخ ز جانم تاب برد

دامن خود را فشردم، آتشش را آب برد

خواستم بیدار سازم بخت خواب آلود را

تا به سویش دست بردم، پنجه ام را خواب برد

شب که از باران اشکم فرش راحت گشت تر

چشم تا بر هم زدم، کاشانه را سیلاب برد

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

بر سر تردامنی، دوزخ ز جانم تاب برد

دامن خود را فشردم، آتشش را آب برد

هوش مصنوعی: در لحظه‌ای حساس و دشوار، من به شدت احساساتم را کنترل کردم و با اراده‌ام مانع از شعله‌ور شدن آتش اضطراب و مشکل درونم شدم.

خواستم بیدار سازم بخت خواب آلود را

تا به سویش دست بردم، پنجه ام را خواب برد

هوش مصنوعی: خواستم خوشبختی‌ای را که در خواب است بیدار کنم، اما وقتی به سوی آن دست دراز کردم، خودم غرق خواب شدم.

شب که از باران اشکم فرش راحت گشت تر

چشم تا بر هم زدم، کاشانه را سیلاب برد

هوش مصنوعی: شب، وقتی اشک‌هایم زمین را خیس کردند و خواب به چشمانم آمد، ناگهان سیلاب خانه‌ام را برد.