مدایح و مراثی
وفایی شوشتری
»
دیوان اشعار
»
مدایح و مراثی
شمارهٔ ۱ - در مدح خواجه کاینات محمدبن عبدالله صلوات الله و سلامه علیه : تا که خدایی کند خدای محمّد (ص)
شمارهٔ ۲ - در نعت پیامبر اکرم (ص) : روزگار از نکهت زلف نگارم عنبرین شد
شمارهٔ ۳ - تجدید مطلع : حلقه ی گیسوی آن شه عروة الوثقای دین شد
شمارهٔ ۴ - در تهنیت عید غدیر و مدح حضرت امیر (ع) : ساقی بریز باده مرا، هی به ساغرا
شمارهٔ ۵ - تجدید مطلع : ای با، قدم حدوث وجود تو همسرا
شمارهٔ ۶ - در مدح یعسوب دین امیرالمؤمنین (ع) : اگر مطرب آهنگ دیگر نمی زد
شمارهٔ ۷ - تجدید مطلع : علی گر، ز الاّ عَلَم بر نمی زد
شمارهٔ ۸ - در مدح مولای متّقیان امیرمؤمنان (ع) : ساقی به وصف لعل تو تا، می زنیم دم
شمارهٔ ۹ - در منقبت شاه ولایت علی علیه السلام : ای دلا منزل فراتر، بر کن از این خاکدان
شمارهٔ ۱۰ - در مدح ساقی کوثر امیرالمؤمنین علیه السلام : سقاک الله ای ساقی نیک منظر
شمارهٔ ۱۱ - در مدح شاه خیبرگیر حضرت امیر (ع) : بازم آمد عشق یار، آهسته برزد حلقه بردر
شمارهٔ ۱۲ - در مدح شیر کردگار حیدر کرّار علی (ع) : چون ز تأثیر حمل تر، شد دماغ روزگار
شمارهٔ ۱۳ - تجدید مطلع : چون در آید حیدر کرّار، اندر کار زار
شمارهٔ ۱۴ - در مدح امیرمؤمنان علی علیه السلام : چه شود، زراه وفا اگر
شمارهٔ ۱۵ - در مدح و منقبت امیرمؤمنان علی علیه السلام : ساقیا بیا ز آفتاب می
شمارهٔ ۱۶ - در مدح مولی الموحّدین امیرالمؤمنین علی علیه السلام : از هلال عید دوش ابرو کمان کرد آسمان
شمارهٔ ۱۷ - در مدح حضرت زهرا علیهاالسلام : دختر طبعم از سخن رشته به گوهر آورد
شمارهٔ ۱۸ - در مدح سبط اکبر حضرت امام حسن مجتبی (ع) : نه هرکس شد مسلمان می توان گفتش که سلمان شد
شمارهٔ ۱۹ - تجدید مطلع : شهی کز آستینش آشکارا دست یزدان شد
شمارهٔ ۲۰ - در مدح سالار شهیدان حضرت امام حسین (ع) : بهار است و کند جا، هرکسی در طرف صحرایی
شمارهٔ ۲۱ - تجدید مطلع : الا، نطقم نطاق شعر بست اکنون چو جوزایی
شمارهٔ ۲۲ - در مدح حضرت سجّاد (ع) : به هر دیار که زد عشق خیمه ی اجلال
شمارهٔ ۲۳ - در مدح حضرت موسی بن جعفر (ع) : عاشق آن باشد که چون سودا کند یکجا کند
شمارهٔ ۲۴ - تجدید مطلع : همچو احمد سیر در قوسین و اوادنی کند
شمارهٔ ۲۵ - در مدح ثامن الائمه حضرت رضا (ع) : جمال آن پری بی پرده تا از پرده پیدا شد
شمارهٔ ۲۶ - تجدید مطلع : شهنشاهی که مرآت مثال الله علیا شد
شمارهٔ ۲۷ - در منقبت حضرت رضا (ع) و اظهار اشتیاق زیارت آن بزرگوار : ای صبا سوی خراسان از نجف می کن گذار
شمارهٔ ۲۸ - در مدح حضرت رضا (ع) و تقاضای صله : ای منبع فتوّت و ای معدن کرم
شمارهٔ ۲۹ - در مدح حضرت رضا (ع) : ای خاک طوس چشم مرا، توتیا تویی
شمارهٔ ۳۰ - تجدید مطلع : ای آنکه در طریق هدی رهنما تویی
شمارهٔ ۳۱ - قصیده در مدح و منقبت حضرت صاحب الزمان (عج) : نمود خور چو رُخ اندر نقاب شب پنهان
شمارهٔ ۳۲ - تجدید مطلع : چو گشت رایت دارای روزگار عیان
شمارهٔ ۳۳ - در مدح حضرت زینب سلام الله علیها : نمی دانم چه بر سر خامه ی عنبر فشان دارد
شمارهٔ ۳۴ - در مدح حضرت ابوالفضل (ع) : امید راستی از چرخ کجمدار مدار
شمارهٔ ۳۵ - تجدید مطلع : شها تو ماهی و مهرت به دل گرفته قرار
شمارهٔ ۳۶ - تجدید مطلع دوم : سمند کین چو بتازی به رزم حیدروار
شمارهٔ ۳۷ - در شهادت حضرت ابوالفضل (ع) : طبعم به هر ترانه نوای دگر زند
شمارهٔ ۳۸ - تجدید مطلع دوم : عبّاس اگر که دست به شمشیر بر زند
شمارهٔ ۳۹ - در مدح و منقبت و ذکر شهادت حضرت علی اکبر (ع) : طبع شرر فشانم ار شعله ی آذر آورد
شمارهٔ ۴۰ - تجدید مطلع : خواهد اگر، به جلوه آن روی منوّر آورد
شمارهٔ ۴۱ - در شهادت حضرت علی اکبر (ع) : باز این سرِ سودایی ام با عشق همسر آمده
شمارهٔ ۴۲ - در رشادت و شهادت حضرت مسلم (ع) : کسی کو با بتی شیرین زبان همراز و همدم شد
شمارهٔ ۴۳ - تجدید مطلع : به حکم شاه دین بر کوفه رفتن چون مصمّم شد
شمارهٔ ۴۴ - در شهادت حضرت قاسم (ع) : زبان خامه در این داستان بود الکن
شمارهٔ ۴۵ - در مدح و مرثیه بزرگان دین علیهم سلام الله : آل پیغمبر که ایشان نور حق را مظهرند
شمارهٔ ۴۶ - در مصیبت سالار شهیدان (ع) : باز از نو خامه همچون نی نوا سر می کند
